25. MARATOIA: Dena ondo zihoan...hobeto joaten hasi den arte !!

2017ko azaroaren 26a da. Donostiako Maratoia. 30,5. kilometroa, azken itzulian sartuta. Halako batean, azken 18 urtetan eta maratoiren batean ondoan izan ditudanen irudi "rafaga" bat igaro da nire burutik. Juani Urrutia, Gorka Bueno, Iñaki Etxeberria, Iñosken Mujika, Joseba Collantes, Imanol Arruti, Beñat Sarasola, Anartz Egimendia, Joxe Mari Etxeberria, Ainara Murua, Tximista, Iker Etxeberria, Felix Belaunzaran, Andoni Aizpuru, Mikel Lopetegi... Ez al dute esaten hil aurretik bizitza guztiaren irudiak azaltzen direla? Ni ere trantze horretan ote nabil? Itxuraz ondo goaz ba !! ...

Iker Irulegi, Iñigo Apalategi, Beñat Sarasola, Oier iloba, Iñosken Mujika, Mikel Rodriguez, Xatonio Irazu, Iker Beloki, Mikel Lopetegi eta Juani Urrutia.

Goizeko 07:00tan eman diogu hasiera egunari. Donostiarako bidea, Mikel Lopetegi eta Unai Diezekin egin dut. Ezin esan lasai joan garenik. Unaiek, lehena zuen, eta lehenengoaren urduritasunak nabariak ziren. Lo askorik egin gabe zegoen (nork esan behar zizun orain bost urte maratoi bateko irteeran egongo zinenik). Mikel lasaiago, lanak ondo eginak izateak ematen duen ziurtasunarekin. 

Iritsi, kafe bat, Andoaingo eta Tolosaldeko lagunekin par batzuk egin eta irteerara. Bidean, beste bi lagun handirekin goaz: Andoni Aizpururekin eta Gorka Buenorekin. Gorkarekin egin nuen lehen maratoia, eta hogeitabosgarrenaren bila ere berarekin noa. Andonirekin berriz iazkoa. Irrifarrea atera zait lehen maratoi hartako kontuez gogoratzean... Hiru txuri, bi beltzen artean...

Gorka Bueno eta Juani Urrutiarekin, 1999an.

Hasi da nire 25. maratoia. Gustora noa Mikelekin, oso. Pitz laguna ere ondoan daramagu edozer gauza gertatuta ere. 10 km... 15 km... 20 km... 25 km... 30 km...eta 34. kilometroa. Bertara iristean, kalkuluak egin eta 40 minuturen lana gelditzen zitzaigula konturatu naiz. Bi gatz pilula hartzeko gelditu naizenean, ondoko zuhaitzetatik aspaldiko lagun korrikalariak irteten hasi dira. Iñosken, Beñat, Apala, Iker, Juani, Xatonio, Oier iloba, Irulegi, Mikel... Ni bitartean, eta hauek? Ze kristo egiten dute hemen? Kamixeta beltz batzuetan, "ZORIONAK UNAI !! 25. MARATOIA" jartzen zuela ohartu naizenean, behera erori naiz. Uf... Ezin dut hitzik ere esan. Gorputza kateatuta bezala gelditu zait, burua ere antzeko, eta aurretik...zortzi kilometro ! Gogorrak egin zaizkit, oso gogorrak. 

Ama ere prest azken bultzada emateko !!

Anoetarako bidean, oroitzapen asko, Paris eta Erromako bidaiak, urte hauetan guztietan bidean galdutako lagunen baten aurpegia... Ezkerretara begiratzean Mikel ikusten nuen, eskuinetara begiratzean berriz, Apala. Azken hilabeteak ez dira onenak izaten ari berarentzat, eta begiratzen nion orduko, begietatik malkoak irteten zitzaizkidan. Halako batean iritsi ginen azken kilometrora. Eta amaierara. Mikelekin besarkatu, bere laguntza eskertu eta azkena ez dela izango esan diot. Handia haiz hankaluze !!

Dutxa eder bat hartu, zerbeza eder bat edan eta Mikelen eta Felixen familiekin hitzordua egina dugu Gaztañaga sagardotegian. Andoni agurtu eta familiarekin autoan Andoaina nindoala, zein zorioneko nintzen pentsatzen nuen. Horrelakorik merezi ez genuenaren sentsazioa ere izan dut une batean. Sagardotegira iritsi eta geroko sorpresak, hitzik gabe utzi nau. Ezustean, barrura sartu eta han ziren bilduta, ordu pare bat lehenago ondoan korrika izan ditudan lagunak, gurasoak, arrebak, ilobak, eta benetako lagunak. Handik aurrerakoa kristona izan da. Inoiz jaso nezakeen omenaldirik onena egin didazue, ez dut berehalakoan ahaztuko. Mila esker guztioi, MAITE ZAITUZTET !!

PD: Noizko denak batera maratoi bat?

"Un fuerte abrazo, besarkada bat"

BERRIArako mendiko sailean hasi nintzenean, kazetari batek hala esan zidan:

-Alpinisten lagun egiteak, bi alde dizkik: alde txarra, edozein unetan galtzeko arriskua daukak. Baina ona ere bai, pena merezi diken jendea dek. Bizitzeko gogo ikaragarria ditek, une oro bizitzeko gogoa,  gauzak askoz ere gehiago baloratzen dizkitek, eta hauekin lana egitea oso erreza dek. Ikusiko dek, pena mereziko dik !

Etzuen arrazoi faltik ! Bide guzti honetan, alpinista asko ezagutzeko aukera izan dut. Munduko onenak ezagutzeko aukera. Alberto Iñurrategi, Juanjo San Sebastian, Simone Moro, Juan Vallejo, Xabier Erro, Alex Txikon, Juanito Oiartzabal, Edurne Pasaban, Carlos Soria, ...eta Alberto Zerain.

Ez dira hainbeste urte pasa Alberto Zerain ezagutu nuenetik, eta ez dut inoiz ezagutu ginen eguna ahaztuko. BERRIA egunkarirako elkarrizketa bat egiteko proposamena luzatu nion telefonoz, berak beste aldetik, "nola ez ba, euskaraz bada gainera hobe". Zur ta lur utzi zidan erantzunak. Hitzordua Gasteizen egin genuen, geroztik, bera bisitatu dudan guztietan egin izan dugun toki berean. Iritsi orduko, eskua eman eta biok betikoa eskatu genuen, "ebakia eta hutsa, goiza ondo hasteko". Oso gertuko azaldu zen lehen aldia izateko, eta gauza batek harritu ninduen gehien. Kazetariak, elkarrizketatuak ondo ezagutu behar izaten ditugu elkarrizketatu aurretik, alegia, berari buruz informazioa jakin behar dugu, zer egin duen, bere ibilbidea, xehetasunak...Baina bera ere ondo informatuta etorri zen:

-Esan didate bai, Tolosakoa zarela.

-Tolosarra ni? Ez ez ! Tolosan bizi bai, baina Andoaindarra naiz.

-Ah, beno, antzeko ! Zer du herri horrek kirol idazle eta kazetariekin? Ezagutuko dituzu orduan Ramon Olasagasti eta mendi lasterketetetan speaker lanetan ibiltzen den Elduaien, ez?

-Bai, zerbait bai. Ea egunen batean, Ramonen laurdena idatzi eta Aitorrek duen hitz jarioaren erdia izaten dugun, Alberto ! 

-Eskuminak eman biei !
-Emango dizkiet, bai.

Lehen elkarrizketa hartan, ia bi ordu pasa genituen. Albertok ez zuen presarik, nik gutxiago. Denetik kontatu zidan. Mendiko gauzetaz hitz egin genuen, espedizio kideetaz, etxekoetaz, bere semeetaz, mendi lasterketetaz... (http://www.berria.eus/paperekoa/1860/020/001/2015-05-26/oso_zaila_da_espedizioetarako_behar_den_laguntza_lortzea.htm). 
Elkarrizketan gauza asko atera ziren, baina beste asko niretzat gorde nituen, berak eskatu bezala. Bi ordu eta gero, telefonoa eskatu eta hauxe esan zidan:

-Hurrena, Tolosara gerturatzean, deituko dizut kafe bat hartzeko.

-Ea hala den Alberto ! 

Etxerako bidean, tipo handi bat ezagutu izanaren sentsazioa neraman. Hala ere, ez nuen esperantza handirik, kafe bat hartzeko deituko zidanik. Handik hilabetera, Tolosan nintzen goiz batean, telefonoa joka hasi eta pantailan "Alberto Zerain" ageri zitzaidan:

-Eup ! Bizi al gea?

-Non zaude Unai? Donostiatik Gasteizera noa eta bidean kafe bat hartzeko nola zaude?

-Jode, perfekto ! Zer iruditzen Alegiko gasolineran?

-Benga, ordu laurden barru bertan.

Halaxe izan zen, beti bezela, ordurako iritsi zen. Kafe bat hartzen genuen bitartean, berak prestatuta zituen hitzaldi eta dokumentalei buruz hizketan hasi ginenean, halaxe bota zidan:

-Zurekin egon nahi nuen. Azkenaldian, hitzaldiak asko jeitsi dira, eta jada ez dugu hitzaldi askorik ematen. Pena bat da, mendizaleek dugun materaialarekin eta... 

Ea hitzaldiak mugitzen lagunduko nion eskatu zidan. Ezezkorik ezin esan, nola ba ! Saiatuko nintzela esan nion. Batenbatek deituz gero, zerbait egingo genuela. Handik aurrera, askotan elkartu ginen. Ahal nuen guztietan berarekin kontatzen nuen, GAILURRA programara etortzeko gonbitea luzatu nionean bezalaxe, inongo oztoporik jarri gabe azaldu zen orduan ere. Edozein espediziotatik etortzen zenean, beti elkarrizketatzen saiatzen nintzen. Beti zuen zer kontatu, bizitzeko zuen gogoak harrituta uzten ninduen, uf ! Nanga Parbatera joan aurretik egin nion azken elkarrizketan, oso gogotsu ikusi nuen, "ikusiko duzu Unai, dena ederki aterako da. Orain Nanga egin, eta udazkenean, Juanito osatzen bada, Broad Peakera joango gara. Hori bai, tartean, Gasteizen afaltzeko elkartu behar dugu, nire kontura. Errenteriko hitzaldiarengatik beste bat zor dizut !".

Nangara joan zinen, baina ez zara Gasteizera itzuliko. Afaria zorretan utzi didazu, baita egunen batean batera egin behar genuen mendi lasterketa hura ere. Zure emazte eta semeetaz gogoratzen naiz, hainbeste aipatzen zenizkidan kideetaz. Baina gustoko lekuan gelditu zara betirako, zuk nahiko zenukeen lekuan, zuk hainbestetan aipatu zenidan Mazzenoetan, mendian. Jende askok esaten duen moduan, mendiak ere bere selekzioa egiten du, eta oraingoan zu hautatu zaitu, onenen pare jarri zaitu, merezi bezala. Adio lagun !

Azken hegazkina hartu aurretik, idatzi zenidan mezu batekin gelditzen naiz, "un fuerte abrazo, besarkada bat".

Ez da ametsa, egia da T3T eta T2Trena !!

Ekainak 18, igandea. Goizeko 05:10 dira. Lasterketa eguna. Ordu gutxi daramatzat lo. Ohera berandu sartzearen ondorioak ederki pairatzen ari naiz ordu hauetan. Hala ere ez nago lasai. Lasterketa egunak inoiz ez dira lasaiak izaten, are gutxiago, lasterketaren gurasoetariko bat zarenean. Irteera gunera noa...bertan ez dago inor...beste gurasoak ere ez dira ageri...ez nintzen ba egunez nahastuko?...Ez da posible...korrikalaririk ez dago kaleetan...helmugako arkurik ere ez...paella prestatzen iñor ez ... Ez da posible !! Kolpetik esnatu naiz, amesgaiztoenean murgilduta nengoen, izerditan. Gezurra da, eskerrak !! Pozik noa esnatzera. Gaur lasterketa eguna da, bai, baina 600 lagun bilduta. Ufffff....

Asko falta dira, ia gehienak... Zuek gabe ia ezinezkoa izango zen !!

Esnatu, dutxa eder bat hartu eta gosaldu gabe banoa ordenagailuaren laguntzarekin portalera. Urte guzti hauetan bezala, Mikel bizilagunarekin gelditu naiz irteerara joateko. 

-Ieup !! Dena ondo?

-Lo gutxi, baina ondo !!

-Uf, giro earra zeok oain... hemendik gutxira ikusi in behar.

Bagoaz irteera gunera. Portaletik atera orduko, jendearen burrunba nabaria da kalean. Atzo, larunbatez, "Kuadrillen eguna" ospatu zen Tolosan. Jende asko dabil oraindik kalean:

-Ostia, ez nikek oin gorputza euki nahi, dedio !!
-Zahartzen ari haiz hankaluze ! Beno, nik ere ez niekek gorputzik aldatuko.

Bost minutu beranduago, Pitz lagunarekin geldituta gaude. Eguna hasteko, iaz bezela, Gozona pastelerira joateko gelditu gara gosaltzera. Gerturatu orduko, bertan pilatuta zegoen jendearen balantzak izutu gaitu hirurak.

-Eozein sartzek horrea !!
-Bai motel, gosaldu gabe gelditzea hobe diau.

Irteerara goaz, beste gurasoengana. Denak batu gara. Gogotsu, indarrarekin, baina beldur naiz. Iragarritako eguraldia betetzen bada, bero ikaragarria izango dugu. Anoa guneak ondo hornitu ditugu, bai, baina beroak beti egin izan du triskantza handia lasterketetan, eta ez ahaztu, zorionerako, 600 lagun bildu ditugu Tolosan. Bai 600 !! Oraindik esan ez dudan arren, anai zaharrenari kasu egin eta anaia txikiagoa ere ekarriko dugu gaur mundura. Izena badu jada, T2T. Ea nola jaiotzen den.

Aurtengoan Mikel Apaolaza beasaindarra izango dugu giroa berotzeko, Aitor Elduaienek lasterketa egin nahi zuen, eta nola ez, gu ere gustora bera bertan irtengo delako. Ordua iristen ari da. 350 korrikalariak zain daude, beroa, urduritasuna... 10, 9, 8, ....3, 2, 1, aurrera !! Atera dira, Zorte on !!

Anai txikiaren jaiotza 09:30etan izango da. Gertuko jendea izango dugu gehiengoa, baina jaiotzerako izan duen harrerak, hunkituta utzi gaitu denak. Ez zegoen jende gehiagorentzako lekurik !! Gazteak, ez hain gazteak, helduak, gertuko herritakoak...denek izan dute lekua estreinekoan. 3, 2, 1...aurrera !!

Ordubete eta erdi da festa hasi denetik. Mendian jende asko omen dabil, eta herriko Trianguloan ere jende asko bildu da. Telefonoz abisua: badirudi, anai txikiko lehenak batera sartuko direla. Azken 50 metrotan sartu dira biak, alfombra urdinean barrena, batak bestea seinalatzen. Bi izen handi estreinurako: Axier Alonso oñatiarra eta Jokin Lizeaga handia !! Axierrek, garaipena, orain gutxi galdutako lagunari eskeini dio...Uf, estreineko ederra !! Biak blai iritsi dira. Asko poztu naiz Jokin laguna berriro ere korrika ikusteaz, handia haiz !!

Bi handi, Axier Alonso eta Jokin Lizeaga. 

Handik gutxira, Laida Elizegiren irrifarra gertutik ikusi dugu. Parrez, metrorik egin ez balu bezala... Guraso ederrak izango ditu anai txikiak. Jendea izerdi patsetan sartzen ari da. Ez nago lasai ! Iritsiko ote da ura? Ez ote da ezer pasako...

Bikain Laida Elizeagi. Zorionak !!

Abisua pasa digute berriz Ibarratik. Ismail Razga iazko irabazlea bertatik pasa da. Denbora joan egin zaio, ez du inporta. Saltoka dator Ismail, txistu jotzen, bi kilometro egin balitu bezala...Alu hau !! Helmuga pasa, eta hamar aldiz eskertu dit gonbidapena. Ahal duen guztitan etorriko dela ere dozena bat aldiz esan dit. Eskertzen dira horrelako hitzak bat lasai ez dagoenean.

Ismael Razga bigarrenez txapeldun. Zorionak !!

Atzetik datoz beste denak. Carlos Garcia, Goar Lopetegi (uff, ze esan !!)....eta LUIS LASA. Bai, "beltzak" karrera latza egin du. Azken unerarte laguntzen egon, dortsala jarri ta egurra. Benetan poztu ginen helmugan ikusteak. Handia !!

LUIS LASA: Hi bai handia !!

Hurrengo abisua ere pasa digute. Oihana Azkorbebeitia abadiñoarra ere azken metrotan sartu da. Dedio, earki poztu nau eguna Oihanak !! Pozik (beti bezala), irrifartsu (beti bezala), eta esker oneko (beti bezala).

Parrez, umoretsu...Oihana Azkorbebeitia txapeldun !!

Orduak aurrera doaz, beroa ere asko nabari da (32 gradu helmugan). Bertan daramatzat jada ia 8 ordu. Denetik ikusi dut gaur helmugan, ondo iritsi direnak, zentzua galduta zutenak, oker iritsi direnak, bi makillekin ere bai batenbat...baina denek izan dituzte antolakuntzarekiko hitz onak. Lasaiago nago. 25 bakarrik falta dira sartzeko, eta ez dugu arazo larririk izan. Banan-bana, lasterkari guztiak zoriondu eta azkenaren zain gaude. Las Palmasetik etorritako tipo bat omen da. Nola ez diogu ba itxarongo !  Haren zain jarri gara, eskuan lore-sorta hartuta. Badator Solana kaletik barrena, denak zain, Oihana Azkorbebeitia zain du berarekin azken metroak egiteko. Ez dator bakarrik, beste batekin eskutik dator gizona. Negarrez amaitu du. Helmuga pasa dute biek,...eta ni ere lasaitu naiz. Lasterketa gogorra izan da gaurkoa, nahiko lan izan dut askorekin, baina irrifarrea ez dut ahotik kendu egun guztian.

Nahiko lan izan det batzukin...

Bost minutu hartu ditut niretzat. Bakarrik. Ez da ezer pasa. Urte guztiko lanak pena merezi izan duela sinestarazi nahi diot nire buruari. Bai Unai, bai, pena merezi dik. Bi urteko umea oinez dabil lasai lasai, baina jaioberriaren hasiera oraindik eta hobea izan da. Denetik pentsatzeko aukera izan dut. Bidelagun izan ditugun guzti hauen izenak etorri zaizkit burura, ARALAR Kirolak, ZAPIAIN Sagardotegia, Otsabio, Lixone, Aneto, Ioanna Arbillaga Podologia, Tolosako, Alkizako, Irurako, Elduaingo eta Ibarrako Udalak, Pasaban, Xoilan, Rotulos Vicente, Excavaciones Oruezabal, Alur-Txiki Elkartea, Mahala, Ibarra Argi Lanak, BERRIA, Coca-Cola, Iriarte Jatetxea, Oargi, Grupo Delta, Orbela, Danon-Tokoa, FullGas, Gipuzkoako Foru Aldundia, Insalus, RDS Socks, Oxykor, Ibarburu Merkatutxoa, Gipuzkoako Mendi Federazioa, Ataria, Lumagorri... Egia da bai, denak gurekin jarraitu nahi izan dute aurten ere. Uf, oilo ipurditan nago... 

Zuek gabe ez gara ezer. Mila esker denei !!

Eta nola ez, lasterketa honek duen altxorrik handienaz gogoratu naiz. Boluntarioen lana, TXAPELA KENTZEKOA !! Zuek zarete gure altxorra. Izen guztietaz ezin naiz gogoratu, baina ostiraletik igandera ondoan izan dugun PITZ ezin ahaztu. Chapeau denei !

P.D: Banoa etxera. Gustora. Lagun batzuekin noa, tartean, aspaldian denbora asko batera pasatzen dudan batekin. Bi zerbeza hartu ditugu. Nekatuta ikusten dut, baina pozik. Ez dakit zenbat kilometro egingo zituen gaur alfonbra urdinaren gainean aurrera eta atzera arazoak konpontzeko ahaleginean, ez dakit zenbat ordu joan zaizkion urtean zehar (badakit asko izan direla), zenbat mezu boluntarioei, zenbat dei arduradunei... Besterik ez zait ateratzen, gurekin behar haugu "hankaluze" (M.L) !!

Oinez hasi da T3T-Tolosako Hiru Tontorrak !!

Orain urtebete, guraso "primerizoen" antzera, erditzeko egunean zeharo urduri esnatu ginen. Ez da erraza izaten lehen eguna. Inon ez, erraza. Beti izaten da zerbaitetan huts egingo dugunaren zalantza. Ondo aterako ote da? Eta hau gertatuz gero, zer? Prest al gaude? Betiko galderak, eta erantzunik gabeko erantzunak, Baina, bai, jaiotza ederra izan genuen. urtebete pasa eta gero, orain, zutik jartzea zen helburua. Galderak ezberdinak ziren. Eta ez bada zutik mantentzen? Lau oinetan ibiltzea, ez da bi oinetan ibiltzea ! Ikusi beharra zegoen. Aurreko lan guztiak ondo egin genituenaren susmoa izan arren, ez da inoiz jakiten. Goizeko 5etan, kolpetik jeiki gara iratzargailuak jo orduko.

Ring, ring, ring...Ez diogu denbora askoan irrintzika utzi ordulariari. Dutxa eder bat hartu eta bagoa z etxetik 5:30tan. Mikel bizilagunarekin portalean gelditua nintzen 5:30tan. 

-Ieup !! Bate loik in al dek?

-Ez motel, 12tan oaindik esna nitxoan !!

-Lasai, hemendik gutxira earki esnatuko haiz eta !!

Bost minutu beranduago, Gozona pastelerian gara, Pitz lagunarekin, eskaleek atea jotzen duten bezela, kafe baten eskean. Eskerrak Pitzek lagunak dituen !! Kafe azkar bat eta egurrean. Ez da lanik gelditzen !! Goizeko 6tan han agertu gara denak zintzo-demonio !!

-Eunon denei !!

Azkar antolatu gara. Batzuk ballak jartzen, besteak arkuak, besteak jaimak, besteak izenemateak kontrolatu, besteak sare-sozialak... Jende ezagunari kaso egin, kanpotik etorritako Miguel Angel Cebrian eta Marc Fernandez agurtu (bata Alakantetik eta bestea Saloutik), Iñaki Arratibel agurtu, gertukoei zortea opa eta konturatzerako Aitor Elduaien handia (HAUNDIYA berriz ere) lasterkari faboritoen zerrenda botatzen somatu dut. Metallica musika, jendearen aurpegi serioa, animoak eta... mendira !!

Umea jantzi dugu, gosaria eman diogu, eta kalera goaz, ea, bi hankatan zutik mantentzeko gai den ikustera. Famili osoari deitu diogu gure umea, lurrera erori gabe mantentzen den ikustera etortzeko. Osaba eta izebak herri ezberdinetatik azaldu dira (200 bolondres), batzuk Alkizatik, besteak Elduaindik, besteak Iruratik... Lehengusuak beranduago iritxiko dira eta banan bana (300 korrikalariak). Dena prest dago jada. Jendea ere hurbildu da Tolosara...

Osaba-izeba batzuen argazkia (Unai Sorarrain)

Lau ordu igaro dira, eta lehen abixua. Ismail Razga, Ibarran da dagoeneko. Errekorra egingo du dudarik gabe, hegan egin du beste behin irabazleak. 4 ordu eta 4 minutu besterik ez ditu behar izan izan, ibilbidearen 44 kilometroak eta 2900 metroko desnibel positiboa sahiesteko. Buff.... Atzetik, Iker Karrera. Poz ikaragarria eman dit bigarren zetorrela entzun dudanean. Nik oso gertuko haut, eta bazekiat zer sufritu deken. Zorionak potro !! 

IKER KARRERA helmugaratzen (Unai Sorarrain)

Atzetik beste denak. Gehienak ezagunak. Asko oso gertukoak. Hauen artean, Ion Azpiroz laguna. Aste gogorra pasa dek, bazekiat, eta hala ere, ez huen lasterketa amaitu nahi emozioak jota. Earra !! 

ION AZPIROZ, Uzturre gaina gaindituta (Unai Sorarrain)

Emakumeek ere, a ze egurra !! Oihana, Aitziber eta Elena podiumean ikustea ederra da. Sufrimendua, indarra, gogoa eta ilusioa gorputz berean daramatzaten hiru emakume. Zorionak zuei ere !! 

A ze hirukotea !! Zorionak Aitziber Ibarbia, Oihana Kortazar eta Elena Calvillo !! (Iker Abaigar)

Bitartean, helmugan jarri, eta bertan pasa ditut lau ordu. Banan-bana, lasterkari guztiak zoriondu (Zegama-Aizkorrin ikusia), eta azkenaren zain gaude. Ordurako, sari banaketa amaitu da, eta Aitor Elduaienek, bi irabazleei deitu, eta azkenarekin sartzeko gonbitea luzatu die, txapela jantziz. Haren zain jarri gara, eskuan lore-sorta hartuta. Badator Solana kaletik barrena, denak zain, eta halako batean lasterketako irabazleak, txapela jarri eta azken 50 metroak, jendearen txalo zaparradaren artean egin ditu Aitor Lasak. Zorionak !!

Halako batean, umea zutik jarri da azkenean. Arratsaldeko 5ak dira, eta badirudi zutik mantenduko dela gainera. Jendea pozik gelditu da, gustora. Gurasoak zer esan, oraindik eta gustorago. Umea zutik mantentzeko, beharrezkoa izan dugu hauen laguntza: ARALAR Kirolak, Otsabio, Lixone, Aneto, Ioanna Arbillaga Podologia, Tolosako, Alkizako, Irurako, Elduaingo eta Ibarrako Udalak, Pasaban, Xoilan, Rotulos Vicente, Excavaciones Oruezabal, Alur-Txiki Elkartea, Mahala, Ibarra Argi Lanak, BERRIA, Coca-Cola, Iriarte Jatetxea, Oargi, Hoka, Grupo Delta, FullGas, Gipuzkoako Foru Aldundia, Insalus, Ibarburu Merkatutxoa, Gipuzkoako Mendi Federazioa, Ataria, Lumagorri...

Zailena egin dugu, orain egonkortzea besterik ez da falta. Gurasoak lanerako prest gaude, osaba-izebak ere ondoan izango ditugu, baina umea sendo atera dadin, gozatu, mimatu, zaindu eta horretarako, lagunen laguntza beharko dugu datozen urteetan. Bizi luzea izan dezala T3T-Tolosaldeko Hiru Tontorrak !!

Atzera begira...

     Gure herriak, Andoainek, eman duen talderik onenak, B.A.P ek, abesten zuen bezala, gaur "atzera begira" jarri naiz. Jada urtebete da, BERRIA egunkarian, mendiko atalean idazteko eta elkarrizketak egiteko aukera eskeini zidatela. Eta bederatzi hilabete, hemen hitz bat ere idazten ez nuela. 

     Hasieran ez zen batere erreza izan, astero, bi orrialde bete behar izatea. Nola egin? Nondik sortu ia 10000 hizki? Eta ez bazait ezer okurritzen? Lehen deia, nire aurretik lan berean ibili zen Ramon Olasagasti tolosarrari egin nion. Hark, nituen kezka guztiak uxatu zizkidan.

-Lasai Unai, bigarren hilabetetik aurrera, konturatzerako osatuko dek.

-Ea egia den Ramon, gauz ederra izango huke.

   Nahia Quincoces mendi eskiatzaile eta mendi lasterkaria izan zen nire lehen elkarrizketatua. Deban gelditu ginen. Konturatzerako igaro zitzaidan ordubete. 

Nahia Quincoces lehen elkarrizketatua

   Bigarren hilabetetik ez, baina laugarrenerako hartua nion tamaina. Urte oso honetan, Euskal Herrian historian zehar mendiarekin zerikusi handia izan duten pertsona asko ezagutzeko aukera izan dut, egindako elkarrizketen bidez. Txikitan urruti ikusten nituen mendizale asko, mikroaren aurrean jartzeko aukera izan dut. Inork ez dit ezezkorik esan, ezta gutxiagorik ere. Denak laguntzeko prest topatu ditut. Ez naiz kirol askotan ibilitakoa, hala ere, argi daukat mendizaleak ezberdinak direla/garela. Lehengoan, lagun kirol kazetari batekin hizketan ari nintzela horrela bota zidan:

-Hi Unai, arazo asko jartzen al dizkiate mendizaleek? Nola dek posible, Oiarzabal, Txikon edo Carlos Soria bezalako mendizaleak elkarrizketatzea?

-Nola? Oso errez. Telefonoa eskegi, markatu eta inongo arazorik gabe, hitzordua jartzen diagu.

-Bai zera, hain errez?

-Bai bai. Esaten diadan moduan.

-Ba jakintzak, guk, Errealeko Hektor Hernandez elkarrizketatzeko ere ikaragarrizko arazo pila izaten diagula. Esaten diadan bezala !! 

-Mendia eztek futbola (nire erantzuna). 

   Esan bezala, futbola ez da mendia... Hemen bakoitzak bere finantziazioa bilatu behar izaten du bere asmoetarako, ate asko jo behar izaten dira, lan asko egin... Hemen ez dira milioiak zerutik erortzen, ezta gutxiagorik ere. Gizakiago egiten ditu...

   Denbora honetan, historiako alpinista onentsuenak ezagutu ditut (A.Zerain, A.Txikon, J.Vallejo, C.Soria, J.Oiarzabal, A.Iñurrategi...), eskalatzaile paregabeak (P.Usobiaga, I.Zabala, I.Anda, M.Linazisoro...), eskiatzaile apartak (J. Del Campo, I.Lariz, I.Mtz de Albornoz, L.Orgué...), Euskal Selekzio ezberdinetako hautatzaileak (A.Murua, E.Aliende, J.Mulas...), txakurkroseko eta mushingeko korrikalariak (I.Armendariz, P.Etxeberria...) esploratzaile, abenturazale eta mendizaleak (E.Izagirre, I.Rico, E.Uribe...), mendi lasterkari ezagunak (U.Fraile, I.Azpiroz, I.Karrera, D.Agirre, E. Calvillo, U.Bengoa, J.Albizuri...), zinemagile zahar eta berriak (J.Baraiazarra, Karen Solé, A.Gisasola...) kirol kazetari, kamara eta argazkilari jatorrak (A.Elduaien, A.Agirre, A.Iturriza, I.De Mujika, A.Zatika, C.Mallés...), antolatzaile bikainak (G.Idirin, C.Hernando, F.Astiz...). Askorekin konfidantza pixka bat egin ere bai. Proba eder batzutan egoteko ere aukera izan dut, baita herrialde berriak ezagutzeko ere.

     Urte bat pasa da dagoeneko. Ea berdin jarraitzeko aukera dugun. Ondo izan !!

Juan Vallejo alpinista

Josean Mulas hautatzailea

Gotzon Idirin antolatzailea

Antxon Iturriza kazetaria

Eñaut Izagirre geografoa

I.Mtz de Albornoz eskiatzailea

Ongi etorri mundura, T3T !!

Orain 7 hilabete, haurdun gelditu ginen Tolosaldeko 7 lagun eta ni. Famili onenetan bezala, umea jaiotzerako, prestatzen hasi ginen. Denetik genuen familian, baina gehienak, osaba solteroak familietan bezala funtzionatzen ohituak geunden. Lasterketetara joan, dortsala hartu, korri egin, eta etxera. Baina orain, aita/ama izatekotan ginen, eta ardurak ez dira berdinak izaten. Batzuk, umearentzat jana bilatu beharko genuen, besteak umeari izena jarri, beste batzuk pardeletarako dirua eskatu, etab. Azaroan martxan jarri ginenetik, ordu asko sartu ditugu elkarlanean. Umea, azeituna baten hezurraren tamaina izatetik, hazten ikusi dugu astero. Haserako egunak gogorrak izan baziren, erditzeko bezperakoak ez ziren hobeak izan. Baina iritxi zen azkenean erditze eguna...eta pena guztiak ahaztu. Ez da makala izan jaiotzea !!

Hau izan zen umearen lehen ekografia.

Ekainak 13, larunbata, goizeko 6ak. 

Mikel Lopetegi bizilagunarekin gelditua nintzen, irteera gunera gerturatzeko. Bidean, Pitz laguna hartu, eta Papeleros bezala ezagutzen den lekura. Bertan, antolakuntza lanetan ibili garen denak, jada han ziren.

-Eunon, mutilek !! Jada etzeok atzera bueltarik !!

Bezperako egunetan, bi egun lehenago, prest utzi genituen, dortsal banaketako gauzak, kamarak, jaimak eta karpak, eta anoa guneetan korrikalariek izango zuten jan-edana. Jendea gerturatzen joan ahala, urduritasuna nabari zen gure aurpegietan. batzuk ballak mugitu, besteak kontsina montatu, besteak helmuga prestatu...Denentzat bazen lana, dedio !!

                                                                                                                                                      Speaker lanetan, Euskal Herriko onena izan genuen. Herrikoa, jatorra, humila eta edozertarako prest dagoena: Aitor Elduaien. Honi ez dago ezer esan beharrik !! A ze nibela, txo !! 

Irteera ematerako, prest ziren lasterkariak. Aurretik, derrigorrezko materiala baieztatu eta Metallicaren abestiarekin, mendira bidali genituen ia 450 korrikalariak. Bai, 450 korrikalari ziren ibilbidearen 42 km. eta 2900 metroko desnibel positiboa libratzeko. Gauza polita da helmugan gauzak nola dihoazen ikustea. Beti dago zerbait egiteko !! Goizeko10etarako prest ziren, Felix Belaunzaranen (Iriarte Jatetxea chapeau) aginduetara, paella prestatuko zuten lagunak. A ze paella dedio !!

Gu, artean, sakabanatuta geunden. Ion Azpiroz eta Luis Lasa, Ibarra eta Tolosartekoa prestatzen. Iñaki Insausti eta Eñaut Sorarrain, mendian barrena arduradun gisa, Juan Zubia, helmugan protokoloarekin, Joseba Usabiaga erratz lanetan Aitor Etxarrenekin, Luis Oruezabal anoa guneetako arduradun, eta Mikel Lopetegi eta ni, helmugan korrikalarien denbora eta kontrolean. Goiza aurrera joan ala, gauzak normaltzen zihoazen. Mendikute Azpian dena ok. Ernio gainean, Hassan eta Kortazar lehen postuan eta dena ondo. Alkizan ere inolako arazorik ez, eta Iruran ere dena ondo. 

Lasterketak ez zuen inongo arazo larririk izan, korrikalari pare bat besterik ez ziren normaltasunetik irten. Bat, hospitalera eraman behar izan zuten, arritmia batek jota. Osatu lehenbailen, Xabier !! Bestela, helmugan, Hassan Ait Chaou garaile ikusteak, ikaragarri poztu ninduen. Humila, gertukoa, aita paregabea...Zorionak Hassan, handia haiz !! Neskatan, Oihana Kortazarrek ere agerian utzi zuen, berriro ere elitean dela. Eutsi Oihana !! Bigarren postuan, Aitziber Ibarbia ikusteak ere, benetan poztu ninduen. Eutsi Aitzi, garai hobeak etorriko dira berriro eta !!

Helmugan, jendearen aurpegiak dena esaten zuen. Denak blai eginda iristen ziren, batenbat erdi negarrez, kolpe batzuk hartutakoak ere bai, gerratik zetozela ematen zuen !! Hala ere, gehienek zoriondu eta datorren urtean berriro ere bueltatuko zirela esaten zuten. Jende ezagunak amaitu duela ikusteak, ez du preziorik. Herrikideak, lagunak, gertukoak, lasterketaren ondorioz ezagututakoak...Denak txapeldun handi !! Horrelako gauzengatik ez balitz...

Eskerrak ematen hasita, ezin ahaztu aurreneko urtean babestu gaituzuen guztioi: ARALAK Kirolak, Aneto, Pasaban, Lixone, Mahala, Rotulos Vicente, Grupo Delta, Excavaciones Oruezabal, Ultrail, ARALARko Adiskideak, Oargi Mendi Elkartea, Don Bosco Paper Eskola, Iñaki Arratibel, Hoka, Ibarburu Merkatutxoa, Xoilan, Isastegi Sagardotegia, Iriarte Jatetxea, Caja Rural, Keller, Lumagorri, Gurutze Gorria, Kirolprobak, Noticias de Gipuzkoa, Pello Etxabe, Powerade eta Coca Cola. Baita, Tolosako, Ibarrako, Irurako, Alkizako eta Berastegiko Udalei. Zuek gabe, ez zen posible izango. Datorren urtean, nahiko bazenute, ez izan dudarik lehentasuna izango dezutela. Ez da erraza, aurreneko urtean egin dezuten apostua egitea. Bejondaizuela !! 

Berazubiko gunean egon zirenak ere ezin ahaztu. Eskerrak benetan, Felix.B, Iker.E eta Valentziako lagunei, Pitz eta Mikel.H, Idoia, Eli eta Ainhoa, Xabi.P eta Garbiñe, Ion.Ubide, Lander Fraile, Maddalen Belaunzaran eta bere lagunei, Luis Lasa aita eta Mari Carmen, Iraia Lopetegi eta kuadrilla, Unai Sorarrain eta lagunak, eta bereziki mendian eta kruzeetan egon ziren bolondres guztiei !! Mila esker benetan !!

Eguna, gaueko 10etan bukatu genuen, xixko eginda. 

Umea, ederki etorri da mundura. Aitabitxi ederrak izan ditu (mila esker Hassan eta Oihana). Jaiotze ederra izan du. Osaba eta izebak (200 bolondres, ikaragarriak zarete) gustora ageri dira, baita lehengusu guztiak (ia 500 korrikalariak) ere. Umea, datorren urtean, agian, ibiltzen ere hasiko da. Gurasoak, gustora gaude, baina jaiotze egunean, akats batzuk izan ditugu eta hauek desagertzen saiatuko gara. Lantaldean berriz, bidean, gehienak ezagutzeko aukera izan dugu eta edozein senar-emazte bezala, egun on eta erdipurdiko batzuk ere izan ditugu. Hala ere, lantalde bikaina dugu !! Gaizki esanak barkatu, eta ongi esanak kontutan hartu !!

Mila esker, Juan Zubia, Luis Lasa, Ion Azpiroz, Iñaki Insausti, Luis Oruezabal. Joseba Usabiaga, Mikel Lopetegi eta Eñaut Sorarrain. HANDIAK  zeate!!

Maratoia, BERRIA...aste gogorraren hasera.

Igandean Bartzelonako maratoian izango naiz aspaldiko lagun handi dudan Iñosken Mujikarekin batera. Urte asko dira elkar ezagutzen dugula eta nire aurreneko pausoak lasterka berarekin egin nituen. Orain urte batzuk, biak Parisen izan ginen maratoia egiten. Urte amaieran, berriro ere batera korri egin behar genuela eta Bartzelonara joateko plana egin genuen. 

Iñosken Mujikarekin Pariseko maratoian.

Nik, azaroan nire hogeigarren maratoia burutu nuen Donostian. Kostata amaitu nuen egia esanda. Irailean, burubelarri jarri nintzen maratoira begira. Udaran Ehunmilak/G2an erretiratu ostean, abuztua deskantsatzeko hartu eta irailean gogotsu hasi nintzen. Aurreneko egunak gogorrak izan ziren arren, Jokin lagunak prestatu zizkidan entrenamenduei hasera eman nien Felix lagunarekin. Goiz gehienetan kanpoan, bestetan pistan, eta ondo deskantsatuz. Egun horietan konturatu nintzen, jada 19 maratoi eginak nituela eta 20 egiteko izugarrizko gogoa sartu zitzaidan. Halare, maratoia baño 6 aste lehenago ezker oinean zuntz-haustura bat izan nuen. Berriro ere (eta ezta azkena izango), Juanma Morales lagun fisioari deitu eta hara azaltzeko esan zidan.

-Que, ¿jodido de nuevo?
-Si, la ostia !! Vaya vejez !!
-Tranquilo, esto no es nada. Tres semanas parado y ya esta.
-¿Tres semanas? Si tengo maratón dentro de seis !!
-Andaremos muy justos, Unai. Esto requiere descanso.
-Ya sé Juanma, pero no sabemos parar !!

Egun bertan, 10 orratz sartu zizkidan lesioa nuen lekuan. Lehenengoak ondo aguantatu nituen arren, azkenerako negar malkoak ez nituen urruti. A ze miña !! Hurrengo egunean kolore ederra zuen lesioak, dedio !!

Hiru aste geldirik egon eta lesioa tratatzen egon ondoren, korri egitera atera eta berriro ere miña sentitu nuen. Caguen la h...Orduan erabaki nuen, astebete lehenago arte ez nuela berriro ere korrikarik egingo. Haustekotan, hobe izango zen bertan haustea.

Maratoiaren aurreko igandean, Tolosako lagun batzuekin 20 km. egiteko aukera izan nuen...ia minik gabe. Amaitzean, nekea nabari nuen arren, pozik nengoen minik gabe amaitu nuelako.

Maratoiko eguna ere ederra izan zen. Ahal nuen moduan amaitu nuen. Etzen egindako maratoirik onena izan, ezta gutxiagorik ere, baina hor zen hogeigarrena. Azken kilometrotan etxeko hiru emakumeak eta gurasoak ikusteak, sufrimendu hori merezi zuen. Eta gehiago !!

Esan bezala, igandean Kataluniako hiriburuan izango naiz. Bigarren aldia izango dut bertan, lehenago Anartz Egimendia lagunarekin egin bait nuen. Asko entrenatu gabe joango naizen arren, gogoak entrenamendua baino gehiago balioko duelakoan, amaieran helmugan egotea espero dut.

Aurreko idatzian esan bezala, BERRIA egunkarian kolaboratzaile bezela hasia naiz. Gaur itxi dugu, bihar aterako dena, eta itxura ona du. Mendiari buruz hitz egingo dut asteartero, bi orri osatuz. Bihar aterako da lehena eta egia esan urduri xamar nago estreinuarekin. Elkarrizketa bat izango da, aurtengo sentsazio bati. Izugarrizko denboraldia egiten ari den kirolaria da...N.Q... Beraz badakizue, bihar kioskora azaldu, eta BERRIA erosi. Hurrengoan, beste lagun batekin egin dudan proiektu bati buruz idatziko dizuet. Proiektu polita, gure mundukoa, lagun handi batekin...Zer izango ote da? 

Hurrengorarte.